Côte d’Azur (Den Franske Riviera)

Frå Tabres og Toulose venta Nice. Det var på alle måtar ein stor kontrast! Me gjekk ifrå tordenvær og regn til strålandes sol og 39 grader. Me tilbrakte to dagar i Nice. Etter ankomsten ved el gare central (togstasjonen), gjekk me for å finna hostell. Me endte opp på Regence, eit hyggelig innbo, nær stranda i Nice. Me sprang opp trappene til 4 etasje, la ifrå oss sekkane, og sprang ned igjen. Stranda var målet … Etter ein kjapp dukkert i det varme vatnet var me klar for god mat og drikke. Me tok med oss litt fransk Merlot og 1664 Kronenbourg opp på hostellrommet og slappa godt av. ”Viva la vida” var på full guff på pc-høgtalarane. Etter litt mimring og gjennoppleving av de førre dagane, gjekk me ut og høyrde på fransk tolking av soulsangen ”r.e.s.p.e.c.t”… Morgonen etter måtte me ut av hostellet på jakt etter eit nytt. Knapt ei gate ifrå var svaret vårt: La Carylina. Fredag 23.07 klarte me å slappa heilt av! Me skulle ikkje reisa nokon plass og heller ikkje gjera noko spesielt. Denne dagen brukte me til å gå langs Nice sine gater og sjå på det yrandes folkelivet. Me var også så heldige at den årlige jazz-festivalen var denne veka. Folk på gatene sang, dansa og spelte. Lars Eirik kjende eit rykk i dansefoten, men erkjende det berre var krampe. Etter litt vidare tusling langs Promenade des Anglais, fann me spotten vår. Vår optimale sitte plass der me brukte mesteparten av tida vår i Nice. Det var ein open plass med benker og den største fontena i Nice! Over hovuda våre flaug privatflya inn til landing medan frie hundar leika seg i fontena. Det var ein lett bris, ikkje ulik St. Anna vinden. Varm, god og leiken. Med jamne mellomrom blåste vinden litt ertandes vann-sprutar på oss. Blide og nøgde tok me fram ukulelen og misjonerte Frankrike med ”Den du veit” av Marius Müeller. ”Fredfult sit me der, smilandes, mysane, berre sit … det er zen …!

Då me våkna lørdag 24. Skulle me koma oss vidare langs kysten. Me booka tog til Genova, Italia frå Ventimilla. Dama me reserverte av var ei middelaldrane, fryktelig bitter dame, som ikkje like gutter på 1.90 og over. (Trur også fuglen hennar hadde nylig dødd.) Frå Nice reiste me til Monacco. Lars Eirik kom på han ikkje hadde kjøpt suvenir, så fann ut at Monacco ikkje var ein dum plass å gjere dette. Etter Monacco tok me toget me hadde fått reservert plass: Ventimilla → Genova. Kl 2030 var me framme i Genova, Italia. Christoffer Colombus fødeby. På toget før me kom fram, sjekka me opp i nærliggande hostell (slik me pleie å gjera, dette gjer jakten lettare!) Slik som Colombus, begynte me vår ekspedisjon. Vår ekspedisjon etter hostell. Fargerike Posta Nuova var heldige denne gang. Me visste lite om Genova på førehand. Inntrykket me har fått til nå er fantastisk. Genova er prega gotisk arkitektur, trange, sjarmerandes gater og hyggelige innbyggarar (Som diverre ikkje kan snakke engelsk, mykje likt resten av europa ...) De trange gatene er perfekt for å spankulere i. Små caféar og restaurantar dukkar opp rundt kvar krok. Lørdagskvelden brukte me til å ete italiensk steinbakt pizza og studere det merkverdige byggverket ved hamna. Skipet Galion de Neptun har også si ankringspunkt her. Gallion de Neptun er eit skip frå 1600 – talet, no kan turistar få seg ein guidetur. Me sneik oss med …

Genova har også verdas nest største akvarium, eller Europas største. Me tok oss fridommen til å få oppleve dette. Haier, delfiner, krokodiller, alle muligens fiskar svømte rundt og koste seg. Me fekk oppleve det yrandes livet i alle våre hav. Det var ein topp på vår ellers høge opplevingskurve.